Wat te doen bij een miskraam?

Wanneer er een echoscopisch onderzoek gedaan is, waarbij is bevestigd dat het vruchtje niet levensvatbaar is, dan zal dit een miskraam worden. Er zijn vrouwen die, nadat ze te horen hebben gekregen dat het vruchtje niet levensvatbaar is, onmiddellijk medische ingrijpen willen. Alhoewel dit gevoel heel begrijpelijk is, is het belangrijk om goed na te denken welke opties er zijn en waar de voorkeur ligt. Voor de verwerking de miskraam is het verstandig om in ieder geval eerst een aantal dagen af te wachten.a

Afwachten
De miskraam kan vanzelf in zijn geheel geboren worden zonder al te veel bloedverlies. In 40% van de gevallen vindt de miskraam binnen en week na het staren van het bloedverlies plaats.
De miskraam zelf begint met bloedverlies en pijnlijke krampen, die doen denken aan heftige menstruatiekrampen. De baarmoedermond moet zich een beetje openen om het vruchtzakje en de kleine placenta door te laten.
De pijn wordt heviger naarmate het moment nadert waarop het vruchtje wordt ‘geboren’. Het hele proces heeft tijd nodig. En het is onvoorspelbaar hoelang de pijn zal duren voordat het vruchtzakje naar buiten komt. De buikpijn en het bloedverlies worden meestal in de loop van een aantal uren steeds iets erger tot op het moment van de miskraam. Dan is er een tijd flinke buikpijn en royaal bloedverlies waarbij ook de vruchtzak wordt uitgedreven. Daarna houdt de pijn abrupt op, en een tijdje later stopt ook het bloedverlies. Als het vruchtzakje en de placenta in wording compleet naar buiten gedreven zijn, sluit de baarmoedermond zich weer snel en trekt de baarmoeder zich samen. Het bloedverlies houdt nog een aantal dagen  aan en verloopt over het algemeen net als een menstruatie.

Een vruchtzak ziet er meestal uit als een met vocht gevulde blaas met een vliezig omhulsel dat gedeeltelijk met roze/rode vlokken bekleed is. Vaak komen er ook bloedstolsels vrij die meer donkerrood en glad zijn. Soms is het vocht al uit de vruchtzak. Dan is het verschil tussen de vruchtzak en een stolsel lastiger te zien. Een stolsel bestaat uit gestold bloed en is daardoor met je vingers makkelijker uit elkaar te trekken, bij een vruchtzak lukt dat niet.

Het kan ook gebeuren dat de miskraam er gedeeltelijk uitkomt en dat er vanwege het bloedverlies of aanhoudende buikpijn alsnog een ingreep moet plaatsvinden.
Bij twijfel of zorg over het verloop van de miskraam of de hoeveelheid bloedverlies kun je 24 uur per dag bellen met de dienstdoende verloskundige.

Wanneer je besluit om een spontane miskraam af te wachten, is het verstandig te bedenken hoe lang je dat wilt. Bespreek dit met ons of je gynaecoloog. Medisch gezien kun je gerust een aantal weken afwachten. Wel is dit soms emotioneel zwaar. Een medische noodzaak tot ingrijpen is er alleen in het geval van een incomplete miskraam, te veel bloedverlies of koorts.
Je kunt ook eerst een periode afwachten en als je het te lang vindt duren een medische behandeling starten.Misoprostol

Misoprostol
Als het erg lang duurt voordat de miskraam op gang komt, kan dit met Misoprostol (cytotec) opgewekt worden. Hiermee kan meestal een curettage worden voorkomen. Misoprostol wordt door de gynaecoloog voorgeschreven. Het is een geneesmiddel dat de miskraam op kan wekken. Eigenlijk is dit een middel om maagzweren te voorkomen. Uit onderzoek is echter gebleken dat het middel ook effectief is voor het opwekken van een miskraam.
Bij ongeveer 10% van de vrouwen die voor Misoprostol kiezen moet alsnog een curettage verricht worden in verband met achtergebleven resten van de miskraam. Bij 10% van de patiënten heeft de Misoprostol helemaal een effect.

Curettage
Dit is een ingreep waarbij de gynaecoloog het zwangerschapsweefsel via de vagina  en de baarmoederhals verwijdert. Dit kan door middel van een zuigcurettage of door middel van het gebruik van een curette (een soort van lepeltje). De ingreep duurt 5-10 minuten. Vaak geeft de gynaecoloog een korte narcose of een plaatselijk verdoving.
Bij een gezonde vrouw is een curettage een ingreep met een zeer klein risico op complicaties. Er zijn geen directe gevolgen voor het ontstaan van een volgende zwangerschap.
Een zeldzaam voorkomende complicatie is het syndroom van Ahserman, hierbij ontstaan verkleving aan de binnenzijde van de baarmoeder. Een enkele keer komt een perforatie van de wand van de baarmoeder voor. Meestal heeft dit geen gevolgen, maar soms adviseert de gynaecoloog extra observatie in het ziekenhuis.
Een laatste complicatie is een incomplete curettage, waarbij een rest van de miskraam achterblijft. Het bloedverlies blijft dan meestal aanhouden. De rest van het zwangerschapsweefsel kan alsnog spontaan naar buiten komen. Soms is het noodzakelijk hiervoor medicijnen te gebruiken of is een tweede curettage nodig.

Anti-D immunoglobuline
Indien een miskraam na 10 weken zwangerschapsduur plaatsvindt, wordt aan vrouwen met een rhesus-negatieve bloedgroep anti-D-immunoglobuline (Anti D) toegediend. Dit voorkomt dat door het lichaam antistoffen aangemaakt worden die in een volgende zwangerschap problemen kunnen veroorzaken.
Bij een spontane miskraam voor 10 weken zwangerschap is het geven van anti-D niet nodig. Ook als bij echoscopisch onderzoek blijft dat er geen vruchtje is aangelegd, of dat het vruchtje in een zeer vroeg stadium is afgestorven, ziet men veelal af van het geven van anti-D. Men neemt dan aan dat er geen kans is op de vorming van antistoffen.